اول اینکه :

 

من مدیریت زمان را آموخته ام

بهترین لحظه برای فکر کردن به تو

ابتدای صبح

تا انتهای شب است

                             **********************************

دوم اینکه :

 

یک مرد

               هیچ وظیفه ای در جهان ندارد

                                        به غیر از دل باختن

         به زنی

             که هیچ وظیفه ای در جهان ندارد

                             غیر از

                                    تکه تکه کردن نیمه شب

                                           با چکاچک بوسه

               زنی که راه می رود در رویاهایم

                                با پاهای برهنه

     و شبهای جمعه را

         لای گیسوانش پنهان می کند

 

سوم اینکه :

 

بگذار به تو برسم

سودای فتح

چیزی از شکوه قله ها کم نمی کند

 از پنجره اتاقت

بیرون را نگاه کن

مردی در کوچه دارد فروتنانه می میرد

               از عشق   

                   - که دلیلی کافی برای مردن نیست -

من چقدر دیر به دنیا آمده ام

                      **********

چهارم اینکه سلام دوستان ! ببخشید که دیر آمدم اما دسترسی به شبکه نداشتم ! غزلی تازه بخوانید که بی ارتباط با حال و هوای این روزهایم نیست و کسی بیاید و خاموشم کند :

جنگی در من

 

تا که چشمت مثل موجی مسخ از من می گذشت

جـای خون انگار از رگـهــایم آهـــن می گذشت

مـی  گذشـتی از ســرم گـویی که از روی کویر

با غروری سر به مهر ابری سترون می گذشت

یا که عـزرایـیل با مـردان خود با سـاز و برگ

از میــان نقـب رازآلــود معـــدن مـی گذشـت

قطعه قطعه می شـدم هر لحـظه مـثل جمله ای

که مردد از لبان مردی الکن می گذشت

ساحران ایمان می آوردند موسی را اگر

ماه نو از کوچه ها در روز روشن می گذشت

شوق انگشتان من در لای گیسوهای تو

 باد آتش بود و از گیسوی خرمن می گذشت

کلبه ای در سینه ی کوهم کسی باور نکرد

حجم آواری که بر من وقت بهمن می گذشت

می گذشتم از تو پنداری که سـربازی اسیر

دست بر سر از صف اردوی دشمن می گذشت

آتشی از عشق در من شعله ور بود و نبود

هیچ کس آگاه از جنگی که در من می گذشت