خوشحالم از اینکه گاه کم می فهمم !

شادی را در حضور غم می فهمم !

عمری ست فقط آمدن عیدم را -

از صفحه ی تلویزیونم می فهمم

 

       __________________

 

عمری ست در آتش خدا می سوزم

در خلوت خویش بی صدا می سوزم

من عود میان سفره ی عیدم که -

عمری ست میان سبزه ها می سوزم

 

________________________

 

جامی تهی ام که باده ای نیست مرا

شهری دورم که جاده ای نیست مرا

من ماهی قرمز  ِ پس از عیدم که -

جان دارم و استفاده ای نیست مرا

 

________________________

 

بلبل تا زاری نکند بلبل نیست !

پل وقتی بی عبور باشد پل نیست!

بگذار بچینمت گلم! آخر گل -

از شاخه اگر چیده نگردد گل نیست

________________________

 

عمری ست اسیر زخم دوری ست دلم

می سوزد و چاره اش صبوری ست دلم

هرکس که رسید آتشی افروخت در آن

هر روز چهارشنبه سوری ست دلم

 

_______________________

 

و یک دوبیتی

 

 

به چنگ گردش ایام اسیریم

از آغاز تولد پیر پیریم !

گلی زد بر سرت سال گذشته ؟!

بیا امسال تحویلش نگیریم!