1

 

آمده ام

            به شهری که تو نیستی

                           در اتاق مسافرخانه ای

                                 که چمدانم را باز که می کنم

                                       پیراهنم به صورتم سیلی میزند

                                                   که عطر تنت را به همراه نیاورده ام

 

هر روز تکه ای از خیالت را می خورم

                                       تا شعرهایم زنده بمانند

 

-        تو گوزنی زردی

                              با شاخهایی از ابر

                                          عطر نافت از خوشه های انگور بیرون میزند

                             من پلنگی از نور

                                   با پنجه هایی از اسفنج

                                               که نقاهت زخم آهوها را لیس می زند

 

سر بر سینه ی بی پوستم بگذار

         مویرگهایم شقیقه ی طلایی ات را خونی می کند

          

       من تنها درختی هستم

                       که میوه اش را در درونش می پرورد

                      قلب من پرتقالی ست از خون

                         صورتم زرد است اگر

                                   هموطن رنگ پریده ی ماهم

                                                                 که موشکها

                                                             از کنار گوشش گذشته اند !

 

 

 

 

2

زمستان فصلی بزرگ است

                از پاییز تا بهار طول می کشد

                                   و تمام برفها در آن جا می شوند

- دهان تو کوچک است-

 

ما یاد گرفته ایم

      درهای خانه هایمان را

                    به گونه ای بسازیم

                               که در زمان جنگ

                            با آن زخمی ها را جابجا کنیم

در سرزمینهای دور

              زمین به گونه ای می گردد

                   که سوسکها با غلتاندن سرگین

                                       مشق آفرینش می کنند

                                  حلزونها پیامبران سنگ اند

                                           و خروس ها پادشاهانی بدگمان

                             که در زمان خواب هم تاج از سر بر نمی دارند

 

  در سرزمینهای دور

               بادها برای وزیدن

                         به پوتین نیازی ندارند

                                  و سیم های خاردار

                           سینه های نسیم را نمی خراشند

 

در سرزمینهای دور

مردها دروغگوهای خوبی نیستند

 

-        دهان تو کوچک است

                                زندانهای بزرگ

                                              درهایی کوچک دارند -