غزل بهاری

 

هیچکس یادی نکرد از من ، کنم من یاد ِ چه ؟!
یاری اندر کس نمیبینم ، پس استمداد ِ چه ؟!

هیچ امیدی به آبادانی این شهر نیست !!!
بیش از این ماندن در این شهر ِ خراب آباد ِ چه! 

گوش مردم این زمان بدجور سرسنگین شده ست!
در میان این کَرستان میکنی فریاد ِ چه ؟!

داستان عشق را تحریف شاید کرده اند !
قصه ی شیرین و مجنون ، لیلی و فرهاد ِ چه ؟!

دوزخی هستم! نترسانید من را از عذاب !
عبرت خلقم خودم! قوم ثمود و عاد ِ چه ؟!

عید ، ماتم دیده را داغی مضاعف میدهد !
« تسلیت» باید بگوییدم؛ « مبارکباد» چه؟!


/ 28 نظر / 26 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سیزده

سلام استاد پس چرا اردیبهشت آپ نکردید ؟ جسارتا استاد من یه وبلاگ زدم به آدرس www.sizdah.blog.ir خوشحال میشم بهم سر بزنید و نظرتون را راجع به غزل ناقابل من بگید ممنون

هادی

مثل همیشه عالی!!!! فقط مصرع : "گوش مردم این زمان بدجور سرسنگین شده ست!" خوندنش یه مقدار سخته... منظورم اینه که یه جورایی وزنش با بقیه ی مصرع های شعر فرق داره... جسارت بنده رو ببخشین

رضا

سلام بابا كجايين!!!!!!!!!! ميدونين چند وقته بروز نشدين؟!!!!!

سروه

عید ، ماتم دیده را داغی مضاعف میدهد ! « تسلیت» باید بگوییدم؛ « مبارکباد» چه؟! خيلي قشنگ بود مثل هميشه مثل شنيدن صداي تپش يك قلب!!!!![گل]

م

سلام باید قبول کرد که رازی نهفته بود دردی که جز به چاه به غیری نگفته بود یک عمر بی قراری و اشکش درون چاه گه آسمان تیره و گاهی به زیر ماه تنها کسی که نیمه ی شب کوله می کشید جز کوچه کس صدای غریبش نمی شنید این مثنوی در این آدرس و در وبلاگ طنز ها و عامیانه ها با طنز روز مادر بروزم این هم آدرسش www.haghgoo72.blogfa.com

reza

عالی بود آقا.ممنون

reza

عالی بود آقا.ممنون

آزيتا اسفندياري

عالي

آزيتا اسفندياري

عالي