قضیه از این قرار است ...

قبرستان

دانشگاهی ست رخوتناک !!!

        جمجمه ام را

           از کاوشهای باستانی

                              بیرون بکش

در مفصلهایم چه می کنی ؟ !

                          رگهای من

                            رَحِم درد است

            حجم رنجهایم

                 از قطر استخوانهایم

                           بیشتر شده است

        هم اگر چه کاتبان درباری

                                      تاریخ را

                          به خوشایند پادشاهان می نویسند

من نام تو را

     از دایره المعارف دیوانگی

                             برنمی دارم

                     شبیه پیامبری

                          که برای به آتش کشیدن بهشت

                                    مبعوثش کرده باشند   

غروب که جمع می کند

                  سفره خونینش را

                 شب شناکنان از پنجره می گذرد

 پنجره ی اتاقت لجوجانه بسته مانده و

            خاکستر صدایت

                                   در گوشم نشسته

                    همه ی سنگهای زمین تنها هستند

                                       حتی در آغوش هم !

بانوی گیلاسهای گس !

      هیچ مجسمه ای از گِل سیاه

              از تندیسهای نقره ای بالا نمی کشد

                که من با تو درآمیخته باشم !

" دوستت دارم "

       - و هیچ توطئه ای در کار نیست ! -

 برای صدا زدنت

       حتی به لبهایم نیازی ندارم

             خداحافظی ات را که وزن می کنم

                          به عمیق ترین دره ی جهان می رسم

که در اطلسهایش نیافته ام

" ببخشید می شود "

                  و

                          " لطفا "

                  دو قله از کلام است

                      که تمام فتح های زنانه

                                     در آن جا میشود

کسی توان " نه " گفتن به تو را ندارد !

این شهر به دریا راه ندارد

                              اما من

              در خیابان هم دریازده می شوم !!

پا در خمیازه ی کشدار کفشهایم که می کنم

                        راه می روم دوشادوش تو

         در گذرگاهی از چشمهای از حدقه درآمده

                               جگرم مجمع الجزایری از زخم است

 

در زمین کتابی نیست

        که لای آن تار مویی نباشد

                          کاش پرنده ی نوح

                       آن برگ زیتون را نمی یافت !

                                       دریا سالهاست

                                ترانه ی تازه ای خلق نکرده است

 

   در جنگل اما                

           اره خودکاری ست

                 که فقط درخت می نویسد

خودنویس من گرگی

                          که شبانه

        به گله ی شعرهای نسروده

                              شبیخون می زند  

من با کلاهخودی از کلمه

        به شهری وارد میشوم

                            که جنگ

                             تا به حال

                           چندین مرتبه

                         شکلش را عوض کرده است

 

قضیه از این قرار است :

تو داری بر سرزمینی حکمرانی می کنی

                     که به خاطرش نجنگیده ای

                من دارم از شهری تبعید می شوم

                                    که خشت خشتش را

                                 با رگهایم به هم بافته ام !

صدای تکه تکه شدنم را نمی شنوی ؟؟؟

                    

هر موهبتی تاوانی دارد !

                   اگر قیامتی باشد

            مرا از زبانم آویزان می کنند

                             تو را از چشمهایت !

 

******

 

سلام دوستان ! بی حوصلگی ام را ببخشید که دیرآمدم ! باور کنید که هم غزل تازه داشتم و هم رباعی و هم مثنوی... اما گاهی فقط داشتن کافی نیست !!!  شاید وقتی دیگر ؛ شاید هیچ وقت !!!

 

/ 66 نظر / 17 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد امامیان

سلام با یک کار سپید منتظر نقدتونم ارادتمند شما محمد امامیان[گل]

سمیه قبادی

سلام آقای عظیمی مهر عزیز... خیلی زیبا بود، بی تعارف بگم خیلی لذت بردم از خواندن این شعر... راستی به زودی با یک مشت دروغ به روز میشوم حتما" وقت بگذارید و بهم سر بزنید..با سپاس فراوان[خداحافظ]

بهارحق شناس

داداشی سلام چرا به روز نشدی؟پاییزت مبارک وتولدت با بهترین آرزوها[قلب][گل]

بهارحق شناس

دادشی جون سلام چرا به روز نشدی؟پاییزت مبارک .تولدت با بهترین آرزوها[قلب][گل]

حنانه حقیقت

سلام پاییزتون مبارک.درسته بار اول اینجا میام ولی همیشه ذکر و خیرتون در جمع دوستان هست. امشب تو از من دوری و من بی تو تنها از آسمان بی کبوتر می نویسم... می خواستم هم دعوتتون کنم به وبلاگم بروزم با شعری از بهار حق شناس نازنینم و هم بگم با افتخار لینک شدین

ه.ک

آقای عظیمی مهر دست مریزاد لذت بردم کلماتتان عجیب گیراست.

شيرين ميناسرشت ( شرقي )

درود بر جناب عظیمی مهر شاعرترین مرد چرا بروز نشده اید ؟ دیروز آمدم خبری نبود امشب هم هیچ ... فکر واژه ها نیستید فکر ما باشید باشید همیشه [گل]

سلام خوبی داداش گلم شعرتم مثل خودت زیباودوست داشتنیه

سلام خوبی داداش گلم شعرتم مثل خودت زیباودوست داشتنیه