آآآآآآآآآآآآآه

1

 

آمده ام

            به شهری که تو نیستی

                           در اتاق مسافرخانه ای

                                 که چمدانم را باز که می کنم

                                       پیراهنم به صورتم سیلی میزند

                                                   که عطر تنت را به همراه نیاورده ام

 

هر روز تکه ای از خیالت را می خورم

                                       تا شعرهایم زنده بمانند

 

-        تو گوزنی زردی

                              با شاخهایی از ابر

                                          عطر نافت از خوشه های انگور بیرون میزند

                             من پلنگی از نور

                                   با پنجه هایی از اسفنج

                                               که نقاهت زخم آهوها را لیس می زند

 

سر بر سینه ی بی پوستم بگذار

         مویرگهایم شقیقه ی طلایی ات را خونی می کند

          

       من تنها درختی هستم

                       که میوه اش را در درونش می پرورد

                      قلب من پرتقالی ست از خون

                         صورتم زرد است اگر

                                   هموطن رنگ پریده ی ماهم

                                                                 که موشکها

                                                             از کنار گوشش گذشته اند !

 

 

 

 

2

زمستان فصلی بزرگ است

                از پاییز تا بهار طول می کشد

                                   و تمام برفها در آن جا می شوند

- دهان تو کوچک است-

 

ما یاد گرفته ایم

      درهای خانه هایمان را

                    به گونه ای بسازیم

                               که در زمان جنگ

                            با آن زخمی ها را جابجا کنیم

در سرزمینهای دور

              زمین به گونه ای می گردد

                   که سوسکها با غلتاندن سرگین

                                       مشق آفرینش می کنند

                                  حلزونها پیامبران سنگ اند

                                           و خروس ها پادشاهانی بدگمان

                             که در زمان خواب هم تاج از سر بر نمی دارند

 

  در سرزمینهای دور

               بادها برای وزیدن

                         به پوتین نیازی ندارند

                                  و سیم های خاردار

                           سینه های نسیم را نمی خراشند

 

در سرزمینهای دور

مردها دروغگوهای خوبی نیستند

 

-        دهان تو کوچک است

                                زندانهای بزرگ

                                              درهایی کوچک دارند -

 

/ 16 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محسن کاویانی

تن صحرا پر از آتشفشان بود پر از مداحی "آهنگران" بود زمان یک نبرد بی امان بود نبرد لشگری صاحب زمانی! به روزم و منتظرحضورپرمهرتون[گل]

پریسا

...........................میعاد در لجن................................. رقصید پر زد ، رمید از لب انگشت او پرید [ سکه ] گفتم: خط پروانه ی مسین پرواز کرد چرخید ، چرخید پر پر زنان چکید؛ کف جوی پر لجن. تابید ، سوخت فضا را نگاهها بر هم رسید در هم خزید در سینه عشق های سوخته فریاد می کشید: ـ ای ؟یأس ، ای امید ! آسیمه سر بسوی «سکه» تاختیم از مرز هست و نیست تا جوی پر لجن با هم شتافتیم آنگه نگاه را به تن سکه بافتیم. پروانه ی مسین آیینه وار ! بر پا نشسته بود در پهنه ی لجن ! وهر دو روی آن خط بود خطی بسوی پوچ ، خطی به مرز هیچ اندوه لرد بست در قلبواره اش و خنده را شیار لبانش مکید و گفت: ـ پس ... نقش شیر ؟ رویید اشگ خاموش گشت، خاموش گفتم : ـ کنام شیر لجن زار نیست ، نیست! خط است و خال گذرگاه کرم ها اینجا نه کشتگاه عشق و غرور است میعادگاه زشتی و پستی ست. از هم گریختیم بر خط سرنوشت خونابه ریختیم... (نصرت رحمانی)

....

[گل]

الهه ملک محمدی

به جای خالی پایت دخیل می بندم که پای تخت تو قد می کشید کودکی ام.... پهلوان خورشید به روز شد منتظرم

نرجس سبزعلی

ایول عالی بود[دلقک]

رهامت

خیلی زیبا بود ممنون

رهامت

خیلی زیبا بود ممنون